فیزیوتول نقره

موارد مصرف:

برای زخم‏های با ترشح کم تا زیاد.

زخم‏ هایی که ترمیم آنها بدلیل عفونت به تاخیر افتاده و یا خطر ایجاد عفونت در زخم وجود دارد.

زخم‏ های مزمن مانند زخم ‏های عروقی پا، زخم‏های فشاری و زخم پای دیابتی.

زخم‏ های حاد مانند سوختگی‏ های با ضخامت نسبی (سوختگی درجه دو)، محل دهنده پیوند پوست، زخم ‏های جراحی، سائیدگی ‏ها

 

مکانیسم عمل:

یک لایه پوششی با قابلیت ایجاد محیط مرطوب برای ترمیم زخم است که حاوی سیلور سولفادیازین به عنوان یک ماده دارویی کمکی می‏باشد.

از یک تور پلی‏استر (PET) حاوی CMC که به وازلین آغشته شده ساخته شده است که به همین دلیل دارای خواص هیدروکولوئیدها می ‏باشد. سیلور سولفادیازین بطور یکنواخت با وازلین مخلوط شده است.

ذرات هیدرو کولوئید و وازلین در تماس با رطوبت یک ژل منسجم تشکیل می ‏دهند که این ژل محیط مرطوب را مهیا کرده و هنگام تعویض پانسمان آسیبی به زخم وارد نمی شود.

آزادسازی یون نقره متناسب با میزان اگزودای زخم است. فیزیوتول نقره میزان مناسبی از یون نقره را در طی زمان آزاد می‏کند و پس از هر تعویض پانسمان، زخم در معرض مقادیر متغیر نقره قرار نمی‏گیرد.

سیلور سولفادیازین دارای خاصیت آنتی ‏باکتریال بر روی باکتری‏های گرم منفی و گرم مثبت شامل MRSA می‏باشد.

 

ویژگی ‏های کاربردی:

فیزیوتول نقره باید بیش از 1 سانتی‏ متر فراتر از لبه ‏های زخم را بپوشاند.

برای پوشش فیزیوتول نقره‏ دار به یک پانسمان ثانویه نیاز است که بر اساس میزان اگزودای زخم می‏ تواند آلیون، بیاتین یا کامفیل باشد.

باید حداکثر پس از سه روز تعویض شود.

برای استفاده طولانی مدت باید هر ماه با یک متخصص مشورت شود.

بوی نامطبوعی که باکتری‏ ها در زخم ایجاد می‏کنند را کاهش می‏دهد.

هنگام بانداژ فشاری می‏توان از فیزیوتول نقره استفاده کرد.

هنگام انجام MRI (حداکثر 3 تسلا) بی‏خطر است و می‏توان روی زخم آن را باقی گذاشت.

مواد تشکیل دهنده:

تور پلی‏ استر (Polyethylene terephthalate, PET)، سدیم کربوکسی متیل سلولز (CMC)، وازلین، سیلور سولفادیازین